Histori ilustruese
“Kisha filluar ta zgjidhja vendin ku ulesha sipas dritave.”
Para
Ndodhi ngadalë, pastaj krejt papritur. Në moshën pesëdhjetë vjeç kisha pushuar së shikuari majën e kokës në vitrinat e dyqaneve, dhe në restorante zgjidhja gjithmonë karrigen me shpinë nga dritat. Gruaja ime thoshte se për të s’kishte rëndësi. Për mua kishte.
Vendimi
Isha i bindur se e kisha lënë shumë vonë, me shumë pak flokë sipër për një seancë të vetme. Plani me shkrim ishte i sinqertë për këtë. Propozonte dy seanca, tregonte ku do të shkonin graftet dhe sa mund të jepte në mënyrë të sigurt zona ime dhuruese.
Ndërhyrja
Dy seanca me anestezi lokale. Para së parës, mjeku vizatoi vijën time të re të flokëve bashkë me mua përpara pasqyrës dhe më pyeti nëse i ngjante një burri pesëdhjetë e dy vjeç, jo njëzet e pesë. Ajo pyetje më bindi më shumë se çdo gjë në një faqe interneti.
Pas
Muajt e parë të vënë në provë durimin: rreth javës së tretë bie pjesa më e madhe e flokëve të rinj, pikërisht siç më kishin paralajmëruar. Pas një viti, rezervova një prerje flokësh për herë të parë pas dhjetë vitesh dhe i kërkova berberit t’i mbante të shkurtër. Tani ulem ku të dua.
